جَهْلٍ مِنّي 6 بِسُوء أَثَرِي 7 ، وَ لا نِسْيانٍ 8 لِما سَبَقَ 9 مِنْ ذَمِيمِ 10 فِعْلِي ، وَ لَكِنْ لِتَسْمَعَ 11 سَمَآؤُكَ وَ مَنْ فِيها وَ أَرْضُكَ وَ مَنْ عَلَيْها ، مَا أَظْهَرْتُ لَكَ مِنَ النَّدَمِ ، وَ لَجَأْتُ 12 إِلَيْكَ فِيهِ مِنَ التّوْبَةِ . لغت : 1 - پناه دهى نيست ، 2 - كه برايم پناهى دهد ، 3 - مرا ترسانده ، 4 - آرامشم داد ، 5 - گفتم ، 6 - از من ، 7 - كردارم ، 8 - و نه فراموشى ، 9 - آنچه گذشته ، 10 - نكوهيده ، 11 - تا بشنود ، 12 - پناه آوردم . معنا : خدايا ، از كيفر تو مرا پناه دهى نيست پس بايد عزت و عظمت تو پناه دهنده‌ام باشد ، و از ناحيه من واسطه و ميانجى بدرگاهت وجود ندارد پس بايد احسان و بزرگيت را شفاعت كننده‌ام سازى ، و در حقيقت گناهانم ترس و لرزه برجانم انداخته پس با عفو و گذشت خود آرامشم ده و مرا آسوده گردان . پس هر آنچه گفتم و بر زبان آوردم همه از روى ناآگاهيم به زشتى كردارم بود و نه اينكه من اعمال بد و نكوهيده خود را كه در گذشته انجام داده‌ام فراموش كرده‌ام ، بلكه مىخواهم آسمانت و هر موجودى كه در آن هست و زمينت و هر كه در روى آنست همه بشنوند ، آنچه را كه من برايت از پشيمانى خود آشكار كردم ، و به پيشگاهت در مورد آن با توبه نمودن پناه جُستم . 15 - فَلَعَلَّ بَعْضَهُمْ بِرَحْمَتِكَ يَرْحَمُنِي 1 لِسُوءِ مَوْقِفِي 2 ، أَوْ تُدْرِكُهُ الرِّقَّةُ 3 عَلَيَّ لِسُوءِ حالِي فَيَنالَنِي 4 مِنْهُ بِدَعْوَةٍ 5 هِيَ أَسْمَعُ 6 لَدَيْكَ 7 مِنْ دُعائِي ، أَوْ شَفاعَةٍ أَوْكَدُ 8 عِنْدَكَ مِنْ شَفاعَتِي تَكُونُ بِها نَجاتِي مِنْ غَضَبِكَ وَ فَوْزَتِي 9 بِرِضاكَ . اللَّهُمَّ إِنْ يَكُنِ النَّدَمُ 10 تَوْبَةً إِلَيْكَ فَأَنَا أَنْدَمُ النّادِمِينَ 11 ، وَ إِنْ يَكُنِ التّرْكُ لِمَعْصِيَتِكَ إِنابَةً 12 فَأَنَا أَوَّلُ الْمُنِيبِينَ 13 ، وَ إِنْ يَكُنِ الِاسْتِغْفَارُ حِطَّةً 14 لِلذُّنُوبِ فَإِنّي لَكَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِينَ .